hljómr
nafnorð, karlkyn
m. [Ulf. hliuma = ἀκοή; cp. A. S. hlymman = sonare; Lat. clāmor], a sound, tune, voice, Gs. 2, Hkr. ii. 393; h. engla Guðs, Post. 645. 73; h. ok rödd, Ísl. ii. 170, Rb. 380: chiefly of tunes in music, as in the ditty, Held eg sem helgan dóm | hörpunnar sætan róm | þann til að heyra hljóm | hlypi eg suðr í Róm.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Ulf.
- Ulfilas.
- cp.
- compare.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Lat.
- Latin.
Tilvitnuð rit
- Gs.
- Grótta-söngr. (A. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Post.
- Postula sögur. (F. III.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Róm.
- Rómverja saga. (E. II.)