Yrða

hneita

sagnorð

sjá einnig hneita nafnorð, kvenkyn

t, causal from hníta, q. v., to cut or wound (?); síðan kallaði Ólafr sverðit Hneiti, þvíat honum þótti þat hneita önnur sverð fyrir hvassleika sakir, i. e. it was keener than other swords, Fms. iv. 58: the same word is prob. the true reading in Fas. ii. 131 (viz. hneittir for kveittir).

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

q. v.
quod vide.
i. e.
id est.
prob.
probably.
viz.
namely.

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)