hnykkja
sagnorð
Merkingar
t, to pull violently by the hair or the like, with dat., Eg. 560; h. e-m til sín, Grág. i. 132; h. e-n af e-m, to snatch at a thing, Nj. 32, Orkn. 182; h. e-u upp, to pull up a thing. Glúm. 338.
- 2.
absol. to pull or tug; sveinninn tók upp í kanp konunginum ok hnykði, Ó. H. 63; en hestr Lögmanns hnykði svá fast at hællinn gékk upp, Hkr. iii. 139; þykkisk sveinninn vel hafa hnykt, he thought he had made a good pull, Ísl. ii. 348: reflex. to box, Grett. 107 A.
- II.
metaph. in mod. usage; e-m hnykkir við, one is amazed.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- dat.
- þágufall (e. dative)
- absol.
- absolute, absolutely.
- reflex.
- reflexive.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Glúm.
- Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)