Yrða

horr

nafnorð, karlkyn

Merkingar

m.

  1. I.

    starvation; detta niðr í hor, to starve to death, Bs. i. 875; deyja úr hor, id. hor-dauðr, adj. starved to death, hor-ket, n. meat of a starved beast.

  2. II.

    [A. S. horu = sordes], mucus from the nose, N. G. L. i. 351, Fas. iii. 653: in the saying, aptr sækir horr í nef.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
adj.
lýsingarorð (e. adjective)
n.
hvorugkyn (e. neuter)
A. S.
Anglo-Saxon.

Tilvitnuð rit

Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)