hrís
nafnorð, hvorugkyn
Merkingar
n. [A. S. hrîs; Old Engl. ris or rys (Chaucer); Dan. riis; Swed. ris; Germ. reis]:—a collective noun, shrubs, brushwood; hrís ok hátt gras, Hm. 120; smá hris ok þá enn holt, Fms. vi. 334 (v. l.), vii. 31, Eg. 220; hann fannsk í hrísum nokkurum, Fms. vii. 31, 68, Fs. 155; hörfuðu þeir þannig um hrísin, Sturl. i. 150: fagots, Ld. 214, 216, Rm. 9; til hrísa ok haga, Jm. 7; brjóta hrís, to break fagots, D. N. i. 215: so in the phrase, brjóta hrís í hæla e-m, to break fagots on another’s heels, give him a thrashing, Fms. vi. 339 (in a verse): rífa hrís, to make fagots: the saying, þjökkva skal hræsinn við (nið?) með hrísi, Sighvat, is dubious, perh. við = nið, i. e. a proud son wants the rod, cp. Prov. xiii. 24.
- II.
local names, Hrísar, Hrís-hóll, etc., Landn.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- Germ.
- German.
- v. l.
- varia lectio.
- perh.
- perhaps.
- i. e.
- id est.
- cp.
- compare.
- etc.
- et cetera.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Rm.
- Rígsmál. (A. II.)
- Jm.
- Jóns-máldagi. (J. I.)
- D. N.
- Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)