hrekja
sagnorð
Merkingar
pret. hrakti; part. hrakiðr, Orkn. 424, mod. hrakinn, neut. hrakt, Sturl. ii. 169: [akin to Goth. vrikan, A. S. wrecan, Engl. wreak, wreck, see introduction to letter H]:—to worry, vex; h. e-n í orðum, to scold and abuse one, Fms. vii. 319, Fs. 173; þau bityrði er Skarphéðinn hrakti yðr Ljósvetninga, Nj. 223; ámæla þær honum í hverju orði ok hrekja, Finnb. 228: to confound, mér þaetti bezt við þann at eiga, er allir hrekjask fyrir áðr, by whom all people are confounded, Hrafn. 16; Sigmundr sagðisk heldr vilja h. þá sem mest, Fær. 165, Fs. 33, 129, Sturl. ii. 169, Bs. ii. 143; hann eyðir málit fyrir Erni ok hrekr hann sem mest af málinu, Fs. 125: víghestrinn hafði hrakit hrossin, Eb. 36 new Ed.
- β.
a naut. term, of ships driven out of their course, freq. in mod. usage; either impers., e-n hrekr, one is driven and wrecked; or reflex., þeir hröktust fimm vikur sjávar, they were driven for five miles on the sea: also of a ship, skipið (acc.) hrekr, the ship has drifted, cp. Bs. i. 817; of sheep in a snow storm.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- mod.
- modern.
- neut.
- hvorugkyn (e. neuter)
- Goth.
- Gothic.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- naut.
- nautical.
- freq.
- frequent, frequently.
- impers.
- ópersónulegt (e. impersonal)
- reflex.
- reflexive.
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- cp.
- compare.
Tilvitnuð rit
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Finnb.
- Finnboga saga. (D. V.)
- Hrafn.
- Hrafnkels saga. (D. II.)
- Fær.
- Færeyinga saga. (E. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)