hrista
sagnorð
t, [Ulf. hrisjan = to shake; A. S. hreosan; Hel. hrisjan; Dan. ryste]:—to shake, Ld. 148, Hým. 1; h. höfuðit, to shake one’s head, Fms. iii. 192; h. skegg, to shake the beard, Þkv. 1; h. e-t af sér, to shake it off, Sd. 158, Fms. vii. 186; hann hristi at honum stúfinn, v. 184; hann hristi bótann af fæti sér, vii. 186; h. vönd yfir e-m, Sks. 700; h. teninga í hendi sér, Fb. ii. 174; hrista sik, to shake himself, of a dog, lion; þeim hristusk tennr í höfði, the teeth chattered in their mouth, Fas. i. 78; marir hristusk, the horses shook their manes, Hkv. Hjörv. 28; darraðr hristisk, the shafts shook, Hkm. 2; björg hristusk, of an earthquake, Haustl.: also freq. in mod. usage, hið græna tréð var hrakið ok hrist, Pass. 32. 13.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Hel.
- Heliand.
- Dan.
- Danish.
- freq.
- frequent, frequently.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Hým.
- Hýmis-kviða. (A. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Þkv.
- Þryms-kviða. (A. I.)
- Sd.
- Svarfdæla saga. (D. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Hkv. Hjörv.
- Helga-kviða Hjörvarðssonar. (A. II.)
- Hkm.
- Hákonar-mál. (A. III.)
- Haustl.
- Haustlöng. (A. I.)
- Pass.
- Passíu-sálmar.