Yrða

hryggja

sagnorð

Merkingar

ð, older form hryggva, hryggvir, Harms. 60; hryggvask, Pd. 36; hrvggvisk, Fms. ii. 42: [A. S. hreowan; Engl. rue]:—to distress, grieve, with acc., Post. 645. 82, Karl. 481, Fas. i. 178, Ísl. ii. 238: impers., Fms. iii. 164, Band. 12 new Ed., Thom. 456, passim.

  1. II.

    reflex. to become grieved, Pd. 36, Fms. ii. 42, Sks. 225, N. T., Vídal., Pass., and in hymns; Mitt hjarta hvað svo hryggist þú?(= Warum betrübst du dich, mein herz?), Hólabók 208.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
acc.
þolfall (e. accusative)
impers.
ópersónulegt (e. impersonal)
Ed.
edition, editions, edited.
reflex.
reflexive.

Tilvitnuð rit

Pd.
Placidus-drápa. (A. III.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Post.
Postula sögur. (F. III.)
Karl.
Karla-magnús saga. (G. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Band.
Banda-manna saga. (D. II.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
N. T.
New Testament.
Vídal.
Vídalíns-postilla.
Pass.
Passíu-sálmar.