hug
nafnorð, karlkyn
hug-þokki
a, m. mind, disposition, judgment; eptir hugþokka sínum, Eg. 47, Sks. 197; hefir þetta farit eptir hugþokka mínum, Fms. xi. 288: = hugskot, rannsaka vandliga í hugþokka þínum, Sks. 444 B; Saul mælti í hugþokka sínum, 706; meðalorpning (interjectio) sýnir hugþokka manns, Skálda 180.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
Tilvitnuð rit
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)