hylja
sagnorð
pres. hyl (hylk = hyl ek, Hbl. 11), pl. hyljum; pret. hulði (huldi); part. huliðr, huldr, and hulinn; [Ulf. huljan = καλύπτειν; A. S. helan; Old Engl. to hele, hull; O. H. G. huljan; Germ. hüllen; Swed. hölja; Dan. hylle and hæle]:—to hide, cover; hylja hann allan, Edda 72; hann hulði höfuð sitt, Fms. x. 255; huldi andlit sitt, 361; hón huldi dúk, bjóð, Rm.; hann huldi hræ hans, Nj. 27, Grág. ii. 88; ok svá mikit hárit at hón mátti h. sik með, Nj. 16: to bury, jörðu hulinn, buried in the earth, Magn. 506; hylja auri, Korm. (in a verse); huliðr sandi, Geisli 25: to conceal, limi okkra hyl ekki, Sks. 504: part. huldr or huliðr, id.; fara huldu höfði, to go with the head covered, i. e. in disguise or by stealth, Eg. 406, Fms. i. 222; cp. huliðshjálmr.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pres.
- nútíð (e. present)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- O. H. G.
- Old High German.
- Germ.
- German.
- Swed.
- Swedish.
- Dan.
- Danish.
- i. e.
- id est.
- cp.
- compare.
Tilvitnuð rit
- Hbl.
- Hárbarðs-ljóð. (A. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Rm.
- Rígsmál. (A. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Magn.
- Magnús saga jarls. (E. II.)
- Korm.
- Kormáks saga. (D. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)