Yrða

innri

lýsingarorð

Merkingar

a compar., in old MSS. almost always spelt iðri, and so used in poets; liðhraustr konungr sár in iðri, Fms. xi. 314 (in a verse of the beginning of the 12th century); superl. innstr:—the inmost, Lat. interior, í en iðri sundin, Eg. 358; í Eynni iðri, Hkr. i. 144; at Hólmi enum iðra, Landn. 52; hann bjó undir Felli eno iðra = the present Staðarfell, Sturl. i. 9 (MS.); fara hit iðra, to go by the inner road, Eg. 13, Rd. 268; it iðra, inside the house, Kormak; konungs skip lágu innst (innermost) í vökinni, Fms. vi. 337; sitja iðri, to sit innermost, Konr.; þeir skulu sitja innstir á hirðpall, N. G. L. ii. 447.

  1. II.

    metaph., ens ytra manns ok ens iðra, Hom. 53; hin innri augu, H. E. i. 513; ens iðra vegs, Greg. 25; ef eigi er kennandi innra, sem læri hjartað, 19; af enum innsta sárleik hjartans, Hom. 11: enu innstu hluti himins, 57.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

compar.
miðstig (e. comparative)
MSS.
manuscript, manuscripts.
superl.
efsta stig (e. superlative)
Lat.
Latin.
MS.
manuscript, manuscripts.
metaph.
metaphorical, metaphorically.

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Rd.
Reykdæla saga. (D. II.)
Konr.
Konráðs saga. (G. III.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Hom.
Hómilíu-bók. (F. II.)
H. E.
Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
Greg.
Gregory. (F. II.)