játa
sagnorð
Merkingar
að, or játta, t: it varies between the 1st and 2nd conjugation, the older forms being, pres. játi, játir, as still used in the north of Icel., pret. játti, part. játt; the later, pres. játa, játar, pret. játaði, part. játað: [mid. H. G. jaze]:—to say yes:
- I.
with dat. or absol. to say yes, assent; allir játtuðu því, Fms. vii. 281; þessu játtar Þrándr, vi. 190; þessu játir hann, Glúm. 360, 361: to acknowledge, confess; játta ek því, at ek hefi …, Fms. vii. 305; sagði at Erkibiskup hafði því játtað (v. l. jáð), viii. 258; nú játar ek Dróttni, Stj. 174; ef þeir göra iðran játandi þínu nafni, 567; játa Guði, Greg. 20; hann neitaði Guðs nafni en játaði guðuni sínum, Fms. x. 324: to consent, þóat játtat hafi verit, Sks. 776 B; eptir lögum ok því sem þá var játtat, Gþl. 47; játuðu ok samþyktu allir, at …, id.; ek mun jata (consent) at görask hans eiginkona, Fms. i. 3; þeir beiða þess at Sturla játaði í dóm Jóns Loptssonar um málit, Sturl. i. 105; Dana-konungr játtaði gjöfinni, Fms. x. 84; nú játti jarlinn hváru-tveggja, Kristninni ok vingan konungs, 277; játta e-u undan sér, to yield up, Orkn. 52; játaði biskup upp (yielded up) öllum stöðum, Bs. i. 730: to promise, þann Finninn er hann hafði játt (ját), at …, Fms. x. 379; mun ek þessu játa fyrir mik ok heimamenn mína, Nj. 162; játtir þú ferðinni, didst thou promise to go? Fms. iii. 72; játa skuldar-stöðum, Ld. 212.
- II.
with acc. of the thing, to acknowledge, confess; játa syndir, Fb. ii. 434, Sks. 129 new Ed., Th. 23, 625. 92: to grant, játtuðu allir þér konungdóm, Fms. vii. 153; Jesús Christr sá er ek trúi á, ok játi með munni, Blas. 41: to yield, give, játa konungi þat alt er hann beiddi, Fms. xi. 224; konungr bað bændr játa sér reiðskjóta, 223; játa sik, to confess one’s sins, Bs. i. 121; þann tíma er herra Gyrðr hafði sik til játtat (promised), H. E. i. 528; játta sik undir e-t, to engage oneself, Dipl. ii. 11, Fms. ii. 238.
- III.
reflex., játask undir e-t, to engage oneself to, accept, profess, Nj. 122, Fms. x. 24, xi. 38: to promise, hvárt-tveggja játask öðru til hjúskapar, H. E. i. 247.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pres.
- nútíð (e. present)
- Icel.
- Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- mid. H. G.
- middle High German.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- absol.
- absolute, absolutely.
- v. l.
- varia lectio.
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- Ed.
- edition, editions, edited.
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Glúm.
- Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Greg.
- Gregory. (F. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Th.
- Theophilus. (F. III.)
- Blas.
- Blasius saga. (F. III.)
- H. E.
- Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
- Dipl.
- Diplomatarium. (J. I.)