jaðarr

nafnorð, karlkyn

Merkingar

m., dat. jaðri, pl. jaðrar; a form jöðurr (as vaðall and vöðull) occurs in Vsp. 5: [A. S. and Hel. edor = septum; provinc. Bavarian ettor, Schmeller]:—the edge, selvage, of cloth, Grág. i. 408, Nj. 176, v. l.; of a tent, Stj. 307, Str. 40: of a sail, Mag.: of the limb of the moon, Rb. 34: the edge-beam or rail of a paling, sá garðr er gildr, er öln er á meðal staurs hvers, en hjástaurr enn þriði, ok jaðarr er yfir, N. G. L. i. 246: poët., himin-jöður, the ‘sky-border,’ horizon, Vsp.; ský-jaðarr, ‘cloud-border,’ the heaven, Geisli 2; sólar-jaðarr, id.: the edge of the hand (handar-jaðarr), Edda 110: the border along the shore, með Blálands jaðri, Lex. Poët.; fróns jaðarr, id.; Eylands jaðarr = ora maritima, Merl. 2. 5: whence a local name of the Norse district, Jaðarr, m. Jæderen; also Jaðar-byggð, f., and Jaðar-byggjar, m. pl. the men of the country J., Fb., Fms. passim.

II.
metaph. [A. S. eodor, Beow.], the foremost, best, with gen.; Ása jaðarr, the best of all the Ases, Ls. 35: fólks jaðarr, the best of men, Hkv. 2. 40; goðs jaðarr, the highest god—Odin, Stor. 22; hers jaðarr, Fm. 36, Merl.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.: karlkyn (e. masculine)
dat.: þágufall (e. dative)
pl.: fleirtala (e. plural)
A. S.: Anglo-Saxon.
Hel.: Heliand.
provinc.: provincial.
v. l.: varia lectio.
poët.: poetically.
f.: kvenkyn (e. feminine)
metaph.: metaphorical, metaphorically.
gen.: eignarfall (e. genitive)

Tilvitnuð rit

Vsp.: Völuspá. (A. I.)
Grág.: Grágás. (B. I.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Stj.: Stjórn. (F. I.)
Str.: Strengleikar. (G. II.)
Mag.: Mágus saga. (G. II.)
Rb.: Rímbegla. (H. III.)
N. G. L.: Norges Gamle Love. (B. II.)
Edda: Edda. (C. I.)
Lex. Poët.: Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
Merl.: Merlínusspá. (A. III.)
Fb.: Flateyjar-bók. (E. I.)
Fms.: Fornmanna sögur. (E. I.)
Ls.: Loka-senna. (A. I.)
Hkv.: Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
Stor.: Sona-torrek. (A. III.)
Fm.: Fáfnis-mál. (A. II.)