karl
nafnorð, karlkyn
karl-höfði
a, m. a carved man’s head, figure head; bað hann Þorgeir reisa þar upp ás, ok skera á karlhöfða á endanum, an effigy ‘in contumeliam,’ Rd. 305; cp. Fs. 56,—Jökull skar karlshöfuð á súlu-endanum ok reist á rúnar; as also Landn. 4, ch. 4: name of a ship with a man’s head carved on her prow, Ó. H.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- cp.
- compare.
- ch.
- chapter.
Tilvitnuð rit
- Rd.
- Reykdæla saga. (D. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)