klauf
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f., pl. klaufir, [A. S. cleâf; Engl. cleft, clove; Germ. klaue]:—a cloven foot, Stj. 316, 317; göltrinn svamm par til af gengu klaufirnar, Landn. 177; þeir rökðu þangat sem klaufirnar höfðu vitjað af hreinsfitjunum, Ó. H. 152: the cleft between the toes (= neip between the fingers), sár neðan í ilina ok skar út í klaufina við þumaltána, Sturl. iii. 68.
- 2.
a beast, a head of cattle; allar várar hjarðir, svá framt at eigi skal nokkur klauf eptir vera, Stj. 276; hjoggu á skip sín hverja klauf, Fms. viii. 380.
- 3.
gramm. an asyndeton, viz. two adjectives attached to one noun without a copula, Skálda 193.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Germ.
- German.
- gramm.
- grammar.
- viz.
- namely.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)