klettr
nafnorð, karlkyn
m. [Dan. klint], a rock, cliff, Fær. 29; þar stendr skógar-klettr við Hafslæk, Þorsteinn gékk upp á klettinn, Eg. 717, Bs. ii. 111, Sturl. iii. 104, Gísl. 147; hár k., Grett. 101; þeir sjá hvar klettar tveir koma upp ór hafinu, Fas. ii. 248: in plur. a range of crags: poët., herða k., ‘shoulder rock,’ i. e. the head, Ls.; hjarna k., ‘harn rock,’ i. e. the head; hjálma-k., helmet crag, cp. Helm-crag in Westmoreland, Lex. Poët.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Dan.
- Danish.
- plur.
- fleirtala (e. plural)
- poët.
- poetically.
- i. e.
- id est.
- cp.
- compare.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Fær.
- Færeyinga saga. (E. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Ls.
- Loka-senna. (A. I.)
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.