kneikja
sagnorð
t, [Dan. knække], to bend backwards with force; hann kneikti hann aptr á bak, Eg. 397; tók í axlir honum ok kneikti hann upp at stöfum, 552; síðan þú kneiktir hann Kallrana, Fas. ii. 131.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Dan.
- Danish.
Tilvitnuð rit
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)