Yrða

kollr

nafnorð, karlkyn

Merkingar

m. [Scot. coll = a hay-cock], a top, summit; ok mændu upp ór kollarnir, of hayricks, Sturl. i. 179; á kolli fjallsins, Stj. 399, þúfna-kollar.

  1. II.

    the head, crown; ungr maðr, vaxit hár af kolli, Fær. 9; piltar tveir léku á gólfinu, þeim var sprottið hár ór kolli, Fb. i. 258.

    1. 2.

      a shaven crown; hann rakar af þeim hárit, ok görði þeim koll, Háv. 56; görðir þú þér þá koll, Nj. 181, Fas. i. 234; honum skal raka koll; bræða skal koll hans, N. G. L. i. 334.

    2. 3.

      phrases, ok lát hans vándskap koma honum í koll, let his wickedness fall on his own pate, Stj. 485; geta í kollinn, to guess true (koll-gáta); koll af kolli, from head to head, one after another; það gekk svo koll af kolli; kínka kolli, to nod; hnippa kolli hvár at öðrum, Grett. 166 new Ed.: um koll, Dan. om kuld, head over heels; þeir rótuðu um koll taflinu, Vígl. 17, (rótuðu fyrir honum taflinu, new Ed. l. c.); hrinda e-m um koll, Fas. iii. 545.

    3. 4.

      a pet name, a boy, my boy! hví vildir þú, kollr minn! ljúga at okkr Máríu? cp. kolla, Bs. i. 600; gló-kollr, a fair-haired boy.

    4. 5.

      a ram without horns; Mó-kollr, Grett., (kolla, a ewe.)

    5. 6.

      a nickname, hæru-kollr, hoary head; æði-k., downy head, Landn.: a pr. name, Kollr, id.: in compds, Koll-sveinn, Hös-kollr, q. v.; Snæ-kollr, Landn.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
Scot.
Scottish.
Ed.
edition, editions, edited.
Dan.
Danish.
l. c.
loco citato.
cp.
compare.
pr.
proper, properly.
q. v.
quod vide.

Tilvitnuð rit

Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Fær.
Færeyinga saga. (E. II.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Háv.
Hávarðar saga. (D. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Grett.
Grettis saga. (D. II.)
Vígl.
Víglundar saga. (D. V.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)