konung
nafnorð, karlkyn
konung-maðr
m. a royal person, a king, Eg. 415, Hkm. 20, Ýt. 7, Ó. H. 230 (in a verse), Ísl. ii. 229 (in a verse).
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
Tilvitnuð rit
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Hkm.
- Hákonar-mál. (A. III.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)