kröm
nafnorð, kvenkyn
f., gen. kramar, [kremja; Ulf. krammiþa = ἰκμάς, Luke viii. 6]:—a pining, wasting sickness; hefir hón haft langan vanmátt, ok var þat kröm mikil, Eg. 565; Þrándr hafði augnaverk mikinn ok þó aðrar kramar miklar, Fær. 213; líða svá margir dagar at herrans sjúkdómr snýsk í kröm, Bs. ii. 227; með leiðri kröm, Od. xi. 200 (τηκεδόνι στυγερη); kuldi ok krön, kröm og vesöld.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- Ulf.
- Ulfilas.
Tilvitnuð rit
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Fær.
- Færeyinga saga. (E. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Od.
- Odysseifs-kvæði, prose, 1829.