kvæmt
lýsingarorð
n. adj. [koma; Scot. queem; Germ. be-quem], coming: in the phrase, eiga kvæmt, to have free passage to come; er engum yðrum mönnum kvaemt í Noreg (i. e. being outlawed), Hkr. ii. 87, Ísl. ii. 432; aptr-kvæmt, út-kvæmt, as also hald-kvaemr (q. v.), hug-kvæmr (q. v.)
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- Scot.
- Scottish.
- Germ.
- German.
- i. e.
- id est.
- q. v.
- quod vide.
Tilvitnuð rit
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)