kynja
nafnorð, karlkyn
kynja-menn
m. pl. ‘wonder-people,’ i. e. fairies, goblins; álfar ok aðrir kynjamenn, Bs. i. 417: uncouth people, Jórunn kvað sér eigi um kynjamenn alla, Ld. 36; hafa mér allir kynjamenn ílla gefisk, Mag. 7.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- i. e.
- id est.
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Mag.
- Mágus saga. (G. II.)