Yrða

líf

nafnorð, hvorugkyn

Merkingar

n. [see lifa; A. S. lîf; Engl. life; O. H. G. lîp; Germ. leben; Dan. liv]:—life; í lífi ælífa, Hom. 160; endalaust líf, 107; ráða af lífi, taka af lífi, to take away one’s life, Ó. H.; þér skulut öngu fyrir týna nema lífinu, Nj. 7; líf er í hjarta, Fbr. 137, Hrafn. 28, and passim.

  1. 2.

    gen. lífs, alive; þá reis hann upp lífs ok heill, 656 A. ii. 14; meðan hann er lífs, Fms. xi. 111, Hkr. i. 141, Þiðr. 21: allit., lífs eða liðinn, Karl. 535; lífs eða látinn, Fb. iii. 402; at þú látir okkr hvárki skiljask lífs né dauða, Ó. H. 208; lífs gjarna, with all my heart, Mar.; unna e-m sem lífi sínu, Skáld H. 7. 38: á lífi, alive; vera lífi minnr, to be ‘minus life,’ dead, Ísl. ii. 315.

  2. 3.

    life, conduct of life; hreint líf, gott líf, passim in eccl. writers.

  3. II.

    [Germ. leib], the body; bæði til lífs ok sálu, Barl. 19, 44; lífs ok sálar, body and soul, Mar.: esp. the waist, middle, hafði hann vafit klæðum um lífit, Fas. i. 508; a person, at svá fagrt líf skyldi svá kveljask, so fine a man, Barl. 149; annað er þar ágætt líf (a dear body) ætl’ eg hann heiti Sturli, Skíða R. 99; sótt ok skjálfti hristir þat auma líf, allt líf sýktisk af upp ok niðr (líf-sýki = diarrhœa), Thom.; ávöxtr lífs, the fruit of the womb, Lex. Poët., still used by eccl. writers.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
O. H. G.
Old High German.
Germ.
German.
Dan.
Danish.
gen.
eignarfall (e. genitive)
allit.
alliteration, alliterative.
eccl.
ecclesiastical.
esp.
especially.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Hom.
Hómilíu-bók. (F. II.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Fbr.
Fóstbræðra saga. (D. II.)
Hrafn.
Hrafnkels saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Þiðr.
Þiðreks saga. (G. I.)
Karl.
Karla-magnús saga. (G. I.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Mar.
Maríu saga. (F. III.)
Skáld H.
Skáld Helga-rímur. (A. III.)
Barl.
Barlaams saga. (F. III.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Lex. Poët.
Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.