lín

nafnorð, hvorugkyn

sjá einnig lín nafnorð, kvenkyn

Merkingar

n. [Ulf. lein = σινδών; Germ. lein; Engl. linen; Lat. līnum; Gr. λίνον]:—flax; spinna lín, Fas. iii. 594; drósir suðrænar dýrt lín spunnu, Vkv. 1; lín ok bygg, Stj.; smjör ok lín, eir, gull eða silfr, K. Á. 204; af sáði öllu, rúg ok hveiti, hampi ok líni, N. G. L. ii. 355; lín órengt (of a tax in Norway payable in that kind), O. H. L. 60; dóttir á lín allt ok garn, ok reifi ullar, N. G. L. i. 211.

II.
[Lat. linteum], linen, linen gear, esp. the head-gear worn by ladies on the bridal day, höfuð-lín (q. v.); brúðar-lín, Þkv. 12, 15, 17, 19; hence, ganga und líni, to wed, be wedded, Rm. 37, where the earl’s bride wore a lín, the carle’s bride a ripti (of less costly stuff), whereas the thrall’s bride was not wedded at all; Guðrún (the bride) sat innar á þverpalli, ok þar konur hjá henni (the bride-maids) ok höfðu lín á höfði, Ld. 296; ok léttliga líni verit, to cohabit, Gkv. 3. 2.
B.
COMPDS: línakr, Línakradalr, línbeðr, línbrækr, línbundin, líndregill, líndúkr, líneik, línerla, línfé, línfræ, língarn, línhúfa, línhvítr, línklútr, línklæði, línklæðalérept, línkyrtill, línlak, línligr, línlindi, línrefill, línsekkr, línseyma, línskauti, línsloppr, línsokkr, líntjald, línvefr.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.: hvorugkyn (e. neuter)
Ulf.: Ulfilas.
Germ.: German.
Engl.: English.
Lat.: Latin.
Gr.: Greek.
esp.: especially.
q. v.: quod vide.
COMPDS: samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Fas.: Fornaldar sögur. (C. II.)
Vkv.: Völundar-kviða. (A. II.)
Stj.: Stjórn. (F. I.)
K. Á.: Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
N. G. L.: Norges Gamle Love. (B. II.)
O. H. L.: Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)
Þkv.: Þryms-kviða. (A. I.)
Rm.: Rígsmál. (A. II.)
Ld.: Laxdæla saga. (D. II.)
Gkv.: Guðrúnar-kviða. (A. II.)