Yrða

lögræningr

nafnorð, karlkyn

lög-ræningr

m. a person who has been wronged or cheated of his lawful right, Eg. 526, Fms, vii. 65.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)

Tilvitnuð rit

Eg.
Egils saga. (D. II.)