Yrða

lúðr

nafnorð, karlkyn

Merkingar

m., the r radical, [cp. Dan. lur, Shetl. looder-horn], a trumpet, Edda 17; þeir höfðu lúðr ok blésu, Orkn. 300; lát taka lúðra ok lát blása um alla borgina, Sks. 748; blása í lúðr, Fms. iv. 300; þeyta lúðr, Al. 35, Stj. 392; kvóðu við lúðrar, Fms. vi. 16; við hinn síðasta lúðr-þyt, því lúðrinn mun gella, 1 Cor. xv. 52, passim.

  1. B.

    A flour-bin; þær at lúðri leiddar vóru, Gs. 2; leggjum lúðra, 3; steinar rifna, stökkr lúðr fyrir, þótt lúðr þrumi, Hkv. 2. 2, 3; þat ek fyrst of man er sá inn fróði jötunn | á var lúðr of lagiðr, Vþm. 35 (referring to some ancient lost myth). The word is still preserved in the south-east of Iceland,—hleypr mjölit um kring kvernina út á lúðrinn, Fél. ii. 155 (of the year 1782): poët. the sea is called ey-lúðr, island-flour-bin, Edda (in a verse); see the remarks to amlóði:—the phrase, ganga e-m í lúðr, to fall into one’s bin, metaph. phrase, to fall to one’s lot, Gs. 11.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
cp.
compare.
Dan.
Danish.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)
poët.
poetically.
metaph.
metaphorical, metaphorically.

Tilvitnuð rit

Edda
Edda. (C. I.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Al.
Alexanders saga. (G. I.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Gs.
Grótta-söngr. (A. II.)
Hkv.
Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
Vþm.
Vafþrúðnis-mál. (A. I.)
Fél.
Félags-rit.