land norðr
nafnorð, karlkyn
land-norðr
m. ‘land-north,’ north-east, opp. to út-norðr = the north-west, a phrase borrowed from the Scandin. continent (see landsuðr), Fs. 22, K. Þ. K. 138, Grág. ii. 283, Sks. 173, Bs. ii. 48, Bjarn. (in a verse).
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- opp.
- opposed.
- Scandin.
- Scandinavia, Scandinavian.
Tilvitnuð rit
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- K. Þ. K.
- Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Bjarn.
- Bjarnar saga. (D. II.)