liði
nafnorð, karlkyn
Merkingar
a, m. [lið], a follower; liðar þat eru fylgðar-menn, Edda 107; Eysteins, Þorkels, Háreks, Valþjófs liðar, the men of Eystein …, Walthiof, Fas. ii. 50 (in a vtrse), Fms. v. 222 (in a verse), Lex. Poët.; Búa-liðar, the men of Bui, Fms. xi. 140; Langbarðs liðar, the Lombard people, Gkv. 2. 19; Ás-liðar, the Ases, Skm. 34; hans liðar, his men. Fas. ii. 315 (in a verse); fjándinn ok hans liðar, Hom. (St.) 77; ek ok mínir liðar, Ó. H. 243.
- II.
a traveller, esp. a sailor, [cp. A. S. liða; and lið = a ship, liðsmenn = sailors]; in vetr-liði, a winter-sailor; sumar-liði, a summer-sailor.
- III.
in a local sense, a district, in regard to the levy; hann lagði á bændr leiðangr, at ór hverjum liða skyldi gera mann ok um fram pund ok naut, Fms. viii. 395, D. N. ii. 614, 624. liða-gjald, n. the levied tax (from liði = a sailor), Fms. viii. 327, 419.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- esp.
- especially.
- cp.
- compare.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
Tilvitnuð rit
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Gkv.
- Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- Skm.
- Skírnis-mál. (A. I.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- D. N.
- Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)