ljúfr
lýsingarorð
Merkingar
adj., ljúíari, ljúfastr. [Ulf. liubs = ἀγαπητός; A. S. leôf; Old Engl. lef; provinc. Engl. lief; O. H. G. liub; Germ. lieb]:—dear, beloved; Guði ljúfir, acceptable to God, Hom. 159; allir vildu svá sitja ok standa sem honum var ljúfast, Bs. i. (Laur. S.); líttú á ljúfan, Gkv. 1. 13; hinn ljúfi lávarðr, Fms. v. 148, Fsm. 50; sinn ljúfa búanda, Þiðr. 308, 318; ljúfa lávarð, Fb. ii. 385: in addressing one, heyr minn ljúfi Írungr! 329; sæll ok ljúfr, Sigurðr minn, Skíða R. 185: in mod. usage as subst., ljúfi, my love! or ljúfrinn minn!
- 2.
mild, gentle, kind; hann var ljúfr ok lítillátr við alla, Bs. i. 76; and so in mod. usage, cp. ljúfmenni.
- 3.
allit., ljúfr ok leiðr, opt sparir leiðum þats heftr ljúfum hugat, Hm. 39; ljúfr verðr leiðr, ef lengi sitr annars fletjum á, 34; ljúft ok leitt (mid. H. G. liep unde leit), nice and nasty, weal and woe, Fms. viii. 48, Orkn. 284; at ljúfu ok at leiðu, N. G. L. i. 50; gegna jafnt ljúfu sem leiðu, 51; ljúft sem leitt, weal and woe, Js. 76.
- II.
as a pr. name, Ljúfa, whence Ljúfu-staðir in western Iceland.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- provinc.
- provincial.
- O. H. G.
- Old High German.
- Germ.
- German.
- mod.
- modern.
- subst.
- substantive.
- cp.
- compare.
- allit.
- alliteration, alliterative.
- mid. H. G.
- middle High German.
- pr.
- proper, properly.
Tilvitnuð rit
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Laur. S.
- Laurentius saga. (D. III.)
- Gkv.
- Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fsm.
- Fjölsvinns-mál. (A. II.)
- Þiðr.
- Þiðreks saga. (G. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Js.
- Járnsíða. (B. III.)