lof
nafnorð, hvorugkyn
Merkingar
n. [A. S. and Old Engl. lof; Germ. lob]:—praise, good report; opt kaupir sér í litlu lof, Hm. 51; lof ok líknstafi, 8; lof ok vit, 9; líknfastan at lofi, 124; ok lagði þar mest lof til er honum þótti makligir, Eg. 33; hón leit á um hríð, ok ræddi hvárki um löst né lof, Ld. 202: in plur., vár lof, Mar. (655 xxxii. 3); opt byrjuð lof, Sighvat (Hkr. iii. 13, in a verse).
- 2.
a laudatory poem, encomium; hér er ok lof kallat skáldskapr, Edda 96; lof Sindra, Fms. iv. 13 (in a verse); vildir þú fásk í því sem þér er ekki lánat, at yrkja lof um mik, Fb. i. 215.
- II.
license, allowance, permission; ef konungr vill þeim lof til gefa, Eg. 86; en er þeir fengu lof til at mæla við hann, Ó. H. 131; konungr segir at hann mundi hvárki þar til leggja lof né bann, Eg. 349: biðja lofs til e-s, to ask for leave, Grág. i. 38:—allit., lof ok leyfi, nema mitt lof ok leyfi sé til, Ó. H. 99.
- 2.
in plur. a law term, license, in the allit. phrase, lögum ok lofum; þeir (the legislative) skulu ráða lögum ok lofum, they have to rule laws and licenses, i. e. the legislature rests with them, Grág. i. 4, passim; at þeir skulu réttir at ráða fyrir lögum ok lofum er sitja á miðjum pöllum, Nj. 150, v. l.
- 2.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Germ.
- German.
- plur.
- fleirtala (e. plural)
- allit.
- alliteration, alliterative.
- i. e.
- id est.
- v. l.
- varia lectio.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)