makligr
lýsingarorð
adj. [Scot. makly], prop. well ‘matched,’ meet, proper, becoming, Fms. i. 3, vi. 227, vii. 285, Þorst. Síðu H. 173, Rb. 80; compar. more fitting:—deserved, Eg. 561; væri hitt makligra, at …, Fs. 57: deserving, of a person, with gen., makligr er Þórarinn þess frá oss, Nj. 25, Fs. 7; mikils góðs m., 35; öllum þóttu búendr makligir til skaða, Ó. H. 205; þykki mér Njáll makligr vera at ek unna honum þess, Nj. 188.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- Scot.
- Scottish.
- prop.
- proper, properly.
- compar.
- miðstig (e. comparative)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Þorst. Síðu H.
- Þorsteins saga Síðu-Hallssonar. (D. II.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)