Yrða

marr

nafnorð, karlkyn

Merkingar

  1. 1.

    m., gen. marar; [Ulf. marei = θάλαςςα; A. S. mere; Hel. meri; O. H. G. meri; Germ. meer; Lat. mare]:—the sea; sígr fold í mar, the earth sinks into the sea, Vsp. 57; mik hefir marr miklu ræntan. Stor; vátr marr, Skálda (in a verse); kaldr marr, Edda 101 (in a verse); líða yfir marr, Vþm. 48: metaph., mun-strandar marr, the sea of the breast, the song, Höfuðl.; mistar marr, the sea of mist, the air, Hkv. 1. 96: in prose this old word remains in the marar-botn, m. the bottom of the sea; Páll lifði tvau dægr á marabotnum, 655 xxvii. 6, and so in mod. usage; it also remains in various compds, mar-álmr, mar-bakki, mar-flatr, mar-mennill, mar-gýgr, mar-hrísla, mar-knútr, mar-svín, mar-vaði, mar-rein, etc., q. v.

  2. II.

    in local names, Aust-marr (q. v.), A. S. Eastmere; Mar-bæli, q. v.

    1. 2.

      m., gen. mars, dat. mari, Vþm. 12; pl. marar, Hkr. i. 237 (in a verse), Skv. 2. 16; pl. marir, Fm. 15, Hkv. Hjörv. 28; but acc. pl. mara, Akv. 37, Rm. 35; marina = mara ina, Akv. 13: [A. S. mearh or mear; O. H. G. marah]:—a steed, only in poetry, whereas the answering fem. merr, a mare, has become a common word in prose as well as poetry: magran mar, Hm. 82, Og. 3, Skm. 8, 9; maðr stiginn af mars baki, 15; mars bægi, Vkv. 31; mari vel tömdum, Fas. i. 491 (in a verse); mara svang-rifja, Rm. 35; marina mélgreypu, Akv. 13; er hér sitjum feigir á mörum, Hðm. 10; mörum Húnlenzkum, 11; hleða mar, to saddle, Hdl. 5; minn veit ek mar beztan, Akv. 7; hann kvað hest mar heita, en mar (mara? q. v.) er manns fylgja, Fs. 68; hnakk-marr = a saddle-horse, hack, Ýt.: poët. vág-marar wave steeds, ships, Skv. 2. 16; Róða rið-marar, the heaving sea steed, Hkr. i. 237 (in a verse); ægis-marr, súð-marr, vers-marr, borð-marr, segl-marr, stjórn-marr (Hkv. 1. 29), gjálfr-marr, þóptu-marr, all names of ships. Lex. Poët.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
gen.
eignarfall (e. genitive)
Ulf.
Ulfilas.
A. S.
Anglo-Saxon.
Hel.
Heliand.
O. H. G.
Old High German.
Germ.
German.
Lat.
Latin.
metaph.
metaphorical, metaphorically.
mod.
modern.
etc.
et cetera.
q. v.
quod vide.
dat.
þágufall (e. dative)
pl.
fleirtala (e. plural)
acc.
þolfall (e. accusative)
fem.
kvenkyn (e. feminine)
poët.
poetically.

Tilvitnuð rit

Vsp.
Völuspá. (A. I.)
Skálda
Skálda. (H. I.)
Edda
Edda. (C. I.)
Vþm.
Vafþrúðnis-mál. (A. I.)
Höfuðl.
Höfuðlausn. (A. III.)
Hkv.
Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Skv.
Sigurðar-kviða. (A. II.)
Fm.
Fáfnis-mál. (A. II.)
Hkv. Hjörv.
Helga-kviða Hjörvarðssonar. (A. II.)
Akv.
Atla-kviða. (A. II.)
Rm.
Rígsmál. (A. II.)
Hm.
Hává-mál. (A. I.)
Og.
Oddrúnar-grátr. (A. II.)
Skm.
Skírnis-mál. (A. I.)
Vkv.
Völundar-kviða. (A. II.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Hðm.
Hamðis-mál. (A. II.)
Hdl.
Hyndlu-ljóð. (A. II.)
Fs.
Forn-sögur. (D. II.)
Lex. Poët.
Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.