Yrða

metnaðr

nafnorð, karlkyn

Merkingar

or metnuðr, m., gen. ar, ‘meetness,’ honour, fame; fjár ok metnaðar, wealth and honour. Eg. 17; konungar görðu svá mikinn metnad hans (paid him that honour) at af hans bæn sættusk þeir, Fms. i. 13; var hann þar í miklum metnaði einn vetr, x. 220; Davíð fékk tíðleik ok metnuð af verkum sínum, Ver. 6; metnaðar virðing, respect of persons, Hom. 19; metnaðar kona, a lady of rank, Str. 53; með ríkdóm ok metnaði, Fs. 21: esteem, valuing, þann metnuð hefi ek á ráðagörðum mínum, at ek vil at þat sé haft er ek legg til, Fms. x. 249.

  1. II.

    pride, ambition, Fbr. 137, Edda 144 (pref.), MS. 656 C. 12; virði hann sem Þorgilsi gengi til stærð ok m., Sturl. iii. 130; metnaðr honum þróask en mannvit aldregi, Hm. 78, passim, and so in mod. usage, where it is never used in a good sense: as also of jealousy, það er m. á milli þeirra, of-metnaðr, haughtiness.

COMPDS: metnaðar-fullr, -gjarn, adj. proud, ambitions, Hkr. ii. 234, Eg. 20, Fms. v. 71. metnaðar-leysi, n. modesty, Sturl. i. 125. v. l. metnaðar-maðr, m. an ambitions, proud man, Nj. 61. metnaðar-samr, -samligr, adj. proud, haughty, Finnb. 354, Sks. 509, Stj. 204.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
gen.
eignarfall (e. genitive)
pref.
preface.
MS.
manuscript, manuscripts.
mod.
modern.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)
adj.
lýsingarorð (e. adjective)
n.
hvorugkyn (e. neuter)
v. l.
varia lectio.

Tilvitnuð rit

Eg.
Egils saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Ver.
Veraldar saga. (E. II.)
Hom.
Hómilíu-bók. (F. II.)
Str.
Strengleikar. (G. II.)
Fs.
Forn-sögur. (D. II.)
Fbr.
Fóstbræðra saga. (D. II.)
Edda
Edda. (C. I.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Hm.
Hává-mál. (A. I.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Finnb.
Finnboga saga. (D. V.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)