miðlung
nafnorð, kvenkyn
f., or miðlungr, m. the middle, only in adverb. phrases: miðlungar, f. gen. middling, i. e. not over-much, ironically; miðlungar snotr með úsnjallri tungu, i. e. middling-wise, foolish, Hom. 142: as also miðlungi, adv., miðlungi góðgjarn = wicked, Rd. 254, 275; miðlungi réttorðr, Sturl. ii. 185; miðlungi vinsæll, Fbr. 13 new Ed.: miðlung, acc., þykkisk hann þá vera miðlung staddr (in a hard plight) slyppr maðr ok sárr mjök, 93 new Ed.; dugir miðlung þat, ‘tis not worth much, it wont do much, Fms. xi. 353 (in a verse).
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- adverb.
- adverbially.
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- i. e.
- id est.
- adv.
- atviksorð (e. adverb)
- Ed.
- edition, editions, edited.
- acc.
- þolfall (e. accusative)
Tilvitnuð rit
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Rd.
- Reykdæla saga. (D. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)