mis fara
sagnorð mis-fara
fór, [Scot. misfaer], to go amiss, be lost, Gþl. 508: to do amiss, transgress, Bs. i. 773; misfara með e-u, to treat amiss, outrage, N. G. L. i. 152, Ó. H. 224, Gþl. 102, 312: to misconduct, Fms. vii. 142: reflex. to go amiss, Bret. 98; e-m misfersk, it goes amiss with one, Bs. ii. 18.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Scot.
- Scottish.
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bret.
- Breta sögur. (G. I.)