mund
nafnorð, kvenkyn
mund-laug
f., usually spelt and sounded munn-laug, Edda 40 (ii. 185, note) Fs. 5, Fms. ii. 167, Gísl. 21, N. G. L. i. 211 (Js. 78), Str. 40, Vm. 96; but möndlaugu (dat.), Edda i. 184; even spelt mullaugu (dat.), N. G. L. ii. 443: [from mund = hand; early Swed. mullog]:—a basin for washing the hands, esp. before and after a meal, see the remarks s. v. handlaugar and dúkr; hann setti munnlaug fyrir sik ok þó sik ok þerði á hvítum dúk, Fs. 5; stóð hjá honum mundlang full af blóði, Band. 42 new Ed.; munnlaugar þrjár fáðar með gulli, Gísl. 21; munnlaug eina skal dóttir hafa, nema rekendi sé fast á meðal þá skal hón hafa báðar, N. G. L. i. 211, cp. Art. 80:—poët., munnlaug vinda, the basin of the wind, i. e. the vaulted sky, Edda (in a verse).
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- Swed.
- Swedish.
- esp.
- especially.
- s. v.
- sub voce.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- cp.
- compare.
- poët.
- poetically.
- i. e.
- id est.
Tilvitnuð rit
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Js.
- Járnsíða. (B. III.)
- Str.
- Strengleikar. (G. II.)
- Vm.
- Vilkins-máldagi. (J. I.)
- Band.
- Banda-manna saga. (D. II.)
- Art.
- Artus-kappa sögur. (G. II.)