náttúra
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
u, f. [from Lat. natura], nature; eptir boði náttúrunnar, Fms. i. 104; sjálf náttúran, Stj. 177; náttúran sjálf en fyrsta móðir vár, Mar.
- II.
(supernatural) virtue, power, 544. 39; svá hefir hann mikla náttúru með sér, Nj. 44; fylgði þessu n. mikil, Fms. xi. 128; ef þú lætr þessar náttúrur fylgja, Fas. ii. 529.
- III.
natural quality; náttúra jarðar, Edda (pref.); er kunni náttúru allra strengleikja, Str. 67:—nature, disposition, bera náttúru á e-t, Bárð. 167; hafa náttúru til e-s, to have inclination towards, passim:—potency, náttúru-laus, impotent.
- IV.
in plur. spirits, powers; margar þær náttúrur hafa nú til sótt er áðr vildu við oss skiljask, ok enga hlýðni oss veita, Þorf. Karl. 378.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- Lat.
- Latin.
- pref.
- preface.
- plur.
- fleirtala (e. plural)
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Str.
- Strengleikar. (G. II.)
- Bárð.
- Bárðar saga. (D. V.)
- Þorf. Karl.
- Þorfinns saga Karlsefnis. (D. II.)