nátta
sagnorð
Merkingar
að, to pass the night: subj. nætti, þat er mitt ráð að vér nættim þar, Fms. iii. 74.
- II.
to become night, grow dark; tók þá at nátta, Hkr. ii. 373; ok er náttaði, Ó. H. 224; til þess er náttar, Ísl. ii. 157; tekr at rökkva ok nátta, Sks. 219.
- III.
impers. one is benighted; þótt þik nátti, Fas. i. 171, Mar.; hann var þar náttaðr, Str. 45.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- subj.
- viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- impers.
- ópersónulegt (e. impersonal)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Str.
- Strengleikar. (G. II.)