níðingr
nafnorð, karlkyn
m. [A. S. or Early E. nidering = slander], a nithing, villain, legally the strongest term of abuse (like Germ. ehrloser), for a traitor, a truce-breaker, one who commits a deed of wanton cruelty, a coward, and the like; sækjask sér um líkir, saman níðingar skríða, a saying, Fms. ix. 389; minnsk þess at sá er einu sinni deyr níðingr verðr alldri öðru sinni drengr, N. G. L. ii. 420; þú ert miklu meiri n. en dugandi manni sæmi at eiga þik at mági, Ísl. ii. 377; heit hvers manns níðingr ella, Nj. 176; en þú ver hvers manns n. ef þú þorir eigi, Eg. 351; þeir búðu níðinginn þegja, sögðu hann nú sem fyrr útryggjan, Fms. ix. 52: an apostate (trú-n., Guð-n.), Julianus níðingr = Julian the Apostate, Ver. 48; grið-n. (q. v.) a truce-breaker:—a niggard, miser, mann-n., mat-n., q. v.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Germ.
- German.
- q. v.
- quod vide.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Ver.
- Veraldar saga. (E. II.)