nöf
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f., pl. nafar. later nafir, [A. S. nafu], the clasps, naves, rings by which the projecting ends of beams at the corners of walls were welded together, and when they were torn or broken the wall gave way; þeir skutu öðrum endanum út í hyrninguna svá hart, at nafarnar (nafarnir Ed.) hrutu af fyrir utan, ok hlupu í sundr veggirnir, Eg. 91; þeir hlupu þá á veggina svá at af gengu nafarnar af timbr-stokkunum, Fas. ii. 43 (Hálfs S. in Bugge’s Ed., Cod. nafarnir); hann átti lokrekkju görva af timbr-stokkum ok brutu berserkirnir þegar upp svá at af gengu nafarnar fyrir útan, Eb. 41 new Ed.
- 2.
a wheel-nave; hann kallar bauginn nöf hjólsins, Edda.
- 3.
metaph. the pole of the world; tveir eru hvirflar heimsins er fornir spekingar kölluðu nöfina nörðri ok ena syðri, Pr. 476.
- 4.
hjól-nöf, a wheel-nave; baug-nöf, the ‘circle-nave’ of a shield, Bragi: the phrase, vera kominn á fremstu nöf, on the uttermost verge, brink (in extremis), at the end of one’s resources.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- Cod.
- Codex.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
Tilvitnuð rit
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Hálfs S.
- Hálfs saga. (C. II.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)