Yrða

nöf

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

f., pl. nafar. later nafir, [A. S. nafu], the clasps, naves, rings by which the projecting ends of beams at the corners of walls were welded together, and when they were torn or broken the wall gave way; þeir skutu öðrum endanum út í hyrninguna svá hart, at nafarnar (nafarnir Ed.) hrutu af fyrir utan, ok hlupu í sundr veggirnir, Eg. 91; þeir hlupu þá á veggina svá at af gengu nafarnar af timbr-stokkunum, Fas. ii. 43 (Hálfs S. in Bugge’s Ed., Cod. nafarnir); hann átti lokrekkju görva af timbr-stokkum ok brutu berserkirnir þegar upp svá at af gengu nafarnar fyrir útan, Eb. 41 new Ed.

  1. 2.

    a wheel-nave; hann kallar bauginn nöf hjólsins, Edda.

  2. 3.

    metaph. the pole of the world; tveir eru hvirflar heimsins er fornir spekingar kölluðu nöfina nörðri ok ena syðri, Pr. 476.

  3. 4.

    hjól-nöf, a wheel-nave; baug-nöf, the ‘circle-nave’ of a shield, Bragi: the phrase, vera kominn á fremstu nöf, on the uttermost verge, brink (in extremis), at the end of one’s resources.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
pl.
fleirtala (e. plural)
A. S.
Anglo-Saxon.
Ed.
edition, editions, edited.
Cod.
Codex.
metaph.
metaphorical, metaphorically.

Tilvitnuð rit

Eg.
Egils saga. (D. II.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Hálfs S.
Hálfs saga. (C. II.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Edda
Edda. (C. I.)