Yrða

nagl

nafnorð, karlkyn

m., pl. negl, in mod. usage nögl, f., gen. naglar, pl. neglr. Fas. ii. 370 (paper MS.); [A. S. nagel; Engl. nail; O. H. G. nakal; Germ. nagel; Dan. negl; Lat. unguis; Gr. ὄνυξ]:—the nail, Edda 110; negl ok hár, Fms, vi. 402, Fb. ii. 375; nagl sinn, Art. 70; á nornar nagli, Sdm.; hans negl vóru svá sterkir, Bev. 20; blóð stökk undan hverjum nagli, … hann skóf nagl sinn, Fas. i. 285; þat skip er gört af nöglum dauðra manna, ef maðr deyr með úskornum nöglum, Edda 41; hár eða negl eða frauðafætr, used for witchery, N. G. L. i. 362; kart-nagl, Nj. 52.

COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
pl.
fleirtala (e. plural)
mod.
modern.
f.
kvenkyn (e. feminine)
gen.
eignarfall (e. genitive)
MS.
manuscript, manuscripts.
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
O. H. G.
Old High German.
Germ.
German.
Dan.
Danish.
Lat.
Latin.
Gr.
Greek.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Edda
Edda. (C. I.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Art.
Artus-kappa sögur. (G. II.)
Sdm.
Sigrdrífu-mál. (A. II.)
Bev.
Bevus saga. (G. II.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)