nið

nafnorð, kvenkyn

f., pl. niðar, N. G. L. i. 29; dat. pl. niðjum, Vsp. 6 (later niðum); the gender is seen from the pl. niðar (l. c.) from the compd niðar- below, as also from the provinc. Norse and Swed. near; [Swed. nedar; Dan. næ; Ivar Aasen near]:—the wane of the moon, when there is ‘no moon;’ it is in use in Sweden and Denmark, but now obsolete in Iceland, except in the compd niða-myrkr, qs. niðar-myrkr; in old writers esp. in the allit. phrases, ný ok nið, full moon and no moon, Vþm. 25; Máni stýrir göngu tungls ok ræðr nýjum ok niðum, Edda 7; um ny hit næsta ok niðar (acc. pl.), N. G. L. i. 29; nótt með niðum, Vþm. 24; nótt ok niðjum (i. e. niðum) nöfn um gáfu, Vsp. 6; máni, ný, nið, Edda 76: poët., niða borg = the heaven, Skálda (in a verse).

COMPDS:

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.: kvenkyn (e. feminine)
pl.: fleirtala (e. plural)
dat.: þágufall (e. dative)
l. c.: loco citato.
provinc.: provincial.
Swed.: Swedish.
Dan.: Danish.
qs.: quasi.
esp.: especially.
allit.: alliteration, alliterative.
acc.: þolfall (e. accusative)
i. e.: id est.
poët.: poetically.
COMPDS: samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

N. G. L.: Norges Gamle Love. (B. II.)
Vsp.: Völuspá. (A. I.)
Ivar Aasen: Ivar Aasen’s Dictionary, 1850.
Vþm.: Vafþrúðnis-mál. (A. I.)
Edda: Edda. (C. I.)
Skálda: Skálda. (H. I.)