njósn
nafnorð, kvenkyn
f. [Ulf. niuhseins = ἐπισκοπή], a spying, scouting, looking out; á njósn, Hm. 113, Fms. ix. 32; halda til njósn um e-t, Eg. 72, Eb. 188; hafa njósn af, Nj. 5, Eg. 13; senda mann á njósn, Gísl. 60; göra njósn fyrir sér, Fms. vii. 256; halda njósnum, Eb. 186: plur. scouts, spies, njósnir höfðu verit allt suðr í Naumudal, Eg. 93:—news, engi njósn fór fyrir þeim, they came unawares, Fms. i. 19; njósn hafði farit efra um land, Eg. 93; hvárigir höfðu njósn af öðrum, Fms. ix. 365; göra e-m njósn, to send one intelligence, of an impending danger or the like, þá kom til konungs njósn hans, ok höfðu þeir menn sét her Vinda, Ó. H. 240, Eg. 582; ek vil göra þér n. at þeir hafa margar fyrirsátir, Nj. 160; bera njósn, Fb. ii. 52; hann beið þar njósnarinnar. Fms. vii. 256.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- Ulf.
- Ulfilas.
- plur.
- fleirtala (e. plural)
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)