Yrða

ofjarl

nafnorð, karlkyn

of-jarl

m. an ‘over-earl,’ an over-match; verða mér sumir ofjarlar hér í héraðinu, Valla L. 206; Jóab, er mér verðr ofjarl fyrir stórleika sakir, Stj. 537: in a play of words, Einarr þambar-skelfir sá þetta ok mælti, ofjarl, ofjarl, fóstri!—Kann ek ekki við því, at yðr þykki sumt ofjarl en sum ekki at manna, Fms. vi. 53.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)

Tilvitnuð rit

Valla L.
Valla Ljóts saga. (D. II.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)