Yrða

ofsi

nafnorð, karlkyn

Merkingar

a, m. overbearing, tyranny; fyrir o. Haralds konungs, Fs. 123; biskup kvaðsk vænta at menn munu þessum ofsa af sér hrinda, Fb. iii. 450; ofsi ok löglausa, Ó. H. 238, Eb. 116; ofsa ok yfirgang, Fms. vi. 26; ofsi ok újafnaðr, Eg. 8; ofsa ok údáðir, Fms. i. 208; at eigi mætti ofsi steypa lögunum, Hkr. i. 72; at sjatna mundi þeirra o., Ísl. ii. 386: extravagance, meir með ofsa en fyrirhyggju, Ld. 186; Þorsteini þótti nokkut svá vita ofsa þarvist þeirra ok eigi með fullri forsjá, Fs. 13; til ofsa ok frásagnar, Gþl. 275.

  1. II.

    gen. prefixed, excessively; ofsa hörð veðr, vehement gales, Bs. i. 893; ofsa kláði, a sore itch. Fél. x; ofsa þrútuligr, Hkr. 642 new Ed.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
gen.
eignarfall (e. genitive)
Ed.
edition, editions, edited.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Fs.
Forn-sögur. (D. II.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Ld.
Laxdæla saga. (D. II.)
Gþl.
Gulaþings-lög. (B. II.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Fél.
Félags-rit.