Yrða

okr

nafnorð, hvorugkyn

n. [Ulf. wokrs = τόκος, Luke xix. 23; A. S. wocor; O. H. G. wuochar; Germ. wucher; Dan. aager; Swed. ocker]:—usury, K. Á. 204, 218, Bs. i. 684; the word occurs in old writers only in eccl. writers.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)
Ulf.
Ulfilas.
A. S.
Anglo-Saxon.
O. H. G.
Old High German.
Germ.
German.
Dan.
Danish.
Swed.
Swedish.
eccl.
ecclesiastical.

Tilvitnuð rit

K. Á.
Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)