Yrða

orlof

nafnorð, hvorugkyn

or-lof

Merkingar

n., orð-lof is a false spelling, [Germ. urlaub; Dan. orlov; Engl. f-urlough]

  1. 1.

    leave; beiða orlofs, Bs. i. 799; hann biðr sér orlofs konung at fara, Eg. 29; ek vil beiðask, herra, at þér gefit mér orlof til Íslands, Nj. 10; utan hans orlofs, without his leave, Landn 149; síðan tekr hann o. af konunginum til brottferðar, Fms. xi. 430, Fas. iii. 586; með orlofi at spyrja, Barl. 14, Sks. 52; hvárt skal ek mæla í orlofi, Eg. 46; með bezta orlofi, Fms. i. 15, passim.

  2. 2.

    in mod. usage, a visit to a friend or relative; thus a person boarded out when visiting his parents is said ‘fara í orlof sitt.’

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)
Germ.
German.
Dan.
Danish.
Engl.
English.
mod.
modern.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Barl.
Barlaams saga. (F. III.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)