or lof
nafnorð, hvorugkyn
or-lof
Merkingar
n., orð-lof is a false spelling, [Germ. urlaub; Dan. orlov; Engl. f-urlough]
- 1.
leave; beiða orlofs, Bs. i. 799; hann biðr sér orlofs konung at fara, Eg. 29; ek vil beiðask, herra, at þér gefit mér orlof til Íslands, Nj. 10; utan hans orlofs, without his leave, Landn 149; síðan tekr hann o. af konunginum til brottferðar, Fms. xi. 430, Fas. iii. 586; með orlofi at spyrja, Barl. 14, Sks. 52; hvárt skal ek mæla í orlofi, Eg. 46; með bezta orlofi, Fms. i. 15, passim.
- 2.
in mod. usage, a visit to a friend or relative; thus a person boarded out when visiting his parents is said ‘fara í orlof sitt.’
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- Germ.
- German.
- Dan.
- Danish.
- Engl.
- English.
- mod.
- modern.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)