Yrða

pína

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    u, f. [Lat. poena], a fine; undir pínu tólf aura gjalds, Bs. i. 733; hverjar pínur skyldask á þá menn, K. Á. 224; banns-pína.

  2. 2.

    in mod. usage, pine, torment, Vídal., Pass.

  3. 2.

    d, [A. S. pînan], to torment, torture, Fms. i. 4, Mork. 221, Grág. ii. 129; pína e-n til sagna, i. 347; þar skulu djöflar pína yðr, Hom. 158, passim.

  4. 2.

    to punish; verk pínt ok lofat, punished or allowed, Mar.; píndr er stuldr, Skálda 204 (in a verse); til þess ér hafit yðrar syndir píndar, Hom. 158.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
Lat.
Latin.
mod.
modern.
A. S.
Anglo-Saxon.

Tilvitnuð rit

Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
K. Á.
Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
Vídal.
Vídalíns-postilla.
Pass.
Passíu-sálmar.
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Mork.
Morkinskinna. (E. I.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Hom.
Hómilíu-bók. (F. II.)
Mar.
Maríu saga. (F. III.)
Skálda
Skálda. (H. I.)