prófa
sagnorð
Merkingar
and próva, að, [Engl. prove; Germ. prüfen; Lat. probare]:—to try, put on trial, Al. 88, Stj. 145; þá skulum vit til prófa, Grett. 158 A; þeir vildu prófa hvárt …, Fms. vi. 156; prófa má ek þetta, Ísl. ii. 12: to shew, give evidence, ok prófa slíkir af sjálfum sér at lítil mildi muni búa í annars brjósti, Al. 96.
- 2.
to examine; prófa mál, Al. 7; p. ok dæma, Bs. i. 720; en ef þetta er prófat á þingi, Nj. 99: to enquire, Fms. x. 131; þá skal próva ef nokkurir vissu, K. Á. 18; ef ek p. þetta allt sannindi, if I find it all to be true, Fms. i. 295; p. með líkindum, Stj. 105.
- II.
reflex., prófaðisk svá til, it proved so, Stj. 160; sem síðan prófaðisk, Fms. i. 59.
- 2.
part., prófaðr, proved, convicted of; sem at öðru verða prófaðir, Gþl. (pref. ix); nú höfu vér prófat, we have found that …, Mar.; ok er svá próvað fyrir biskupi, K. Á. 64, Bs. i. 755; nema þeir fengi af sér prófat, unless they can clear themselves of it; sökum prófaðrar harðfengi, Eb. 42.
- 2.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Engl.
- English.
- Germ.
- German.
- Lat.
- Latin.
- reflex.
- reflexive.
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- pref.
- preface.
Tilvitnuð rit
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- K. Á.
- Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)