prestlingr
nafnorð, karlkyn
m. a ‘priestling’ theological student preparing for orders under the care of the bishop or a clergyman; þat er manni rétt at láta læra prestling til kirkju sinnar, K. Þ. K.; kenna prestlingum, Bs. i. 83; Klængr, er þá var p. ok ungr at aldri, 165; heyrði hann til er prestlingum var kennd íþrótt sú er grammatica heitir, 163; þá höfðu prestlingar hans farit til fjöru at leika sér, 446, (for records of such schools see Jóns S. ch. 11, Bs. i. 162 sqq., Laur. S. ch. 44.)
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- ch.
- chapter.
- sqq.
- following.
Tilvitnuð rit
- K. Þ. K.
- Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Jóns S.
- Jóns saga. (D. III.)
- Laur. S.
- Laurentius saga. (D. III.)